Ես դեռ ապրում եմ քո նվիրած մենության մեջ՝
Մենության մեջ՝ լի լռությամբ ծովերից ծով,
Բայց բույլ գարուն կա ,խոստում կա այս ամենի մեջ
Ու խինդ ու սեր է սպասումի ամեն վայրկյանը նոր:
Իմ ու իմ միջեվ  մենությունը շղարշներ է կախել փշոտ,
Բայց ես կհամբերեմ,
Նուրբ կհամբուրեմ մատներդ ձյունոտ եթերից եթեր՝
Միյան թե երբեվ
Ձուլվեն իրարու մենության ծովերը մեր…


Քո շուրջն են անվերջ պտտվում էլի
Ուղեծրերն անթիվ իմ երազների
Ու միշտ գալիս են  հատվում նույն տեղում՝
Բայց այդ հատումն էլ օրենքներ չունի,
Քո մասին մտքերն ինձ թեվեր են տալիս՝
Ինձ դարձնելով երջանկությանը մտերիմ: